Данас ми од мог брата Ненада стиже имејл са текстом српске народне песме Предраг и Ненад. Подсети ме то на нека стара времена.
Кад сам имао неких седам година, упао сам у кризу имена -ваљда свако кроз то пролази. Тако ми се није допадало име Предраг, деловало ми је безвезе и ружно и могао сам да се замислим да се зовем на разне друге начине само не тако. Утолико горе, знао сам само још једно дете које се тако звало и никога више, што је само поткрепљивало моју идеју да ми је име глупо, и ружно, па га, ето, нико други нема. […]
[ ... види цео чланак ... ]